Navigation Menu
ทัวร์ภูฏาน

ทัวร์ภูฏาน

ทัวร์ภูฏาน

  • Author: ben_salivary
  • Date Posted: มี.ค. 18, 2014
  • Category:

หากพูดถึงประเทศที่ให้ความสำคัญกับความสุขรวมภายในประเทศ มากกว่าค่า GDP (ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ) สมาชิกนักท่องเที่ยวทุกท่านคงจะต้องนึกถึงประเทศภูฏาน หรือชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรภูฏาน เป็นประเทศแรกอย่างแน่นอน ภูฏานเป็นประเทศขนาดเล็ก มีภูเขาเป็นจำนวนมากและไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งหลบซ่อนสายตาผู้คนอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย ระหว่างประเทศอินเดียกับจีนกัน ทำให้นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่มาทัวร์ภูฏาน จำเป็นต้องใช้บริการจากสายการบินต่างๆ เท่านั้น ชื่อภูฏานในภาษาท้องถิ่นของประเทศคือ ดรุก ยุล แปลว่า “ดินแดนของมังกรสายฟ้า” เนื่องจากที่ภูฏาน มีฟ้าผ่าบ่อย และเสียงสายฟ้าฟาดก็ถือเป็นเสียงของมังกรนั้นเอง

ภูฏานมีเมืองหลวงชื่อว่าทิมพู หรือชื่อทางการว่า ตาชิโชซอง สิ่งที่น่าสนใจสำหรับเมืองแห่งนี้คือ เป็นเมืองหลวงเพียงเมืองเดียวที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร เพราะเมืองแห่งนี้มีถนนเล็กๆ เพียงไม่กี่สายเท่านั้น โดยใช้ตำรวจจราจรโบกมือให้สัญญาณเท่านั้น ภายในเมืองเป็นที่ตั้งของร้านค้าต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ศูนย์ศิลปหัตถกรรมแฮนดิคราฟท์ ร้านหนังสือห้องสมุดแห่งชาติ ร้านหนังสือเพ็กกัง ร้านศิลปหัตถกรรมเปลจอร์คัง ตลาดซันเดย์ซึ่งจะเปิดให้บริการในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ อีกทั้งยังมีโรงภาพยนต์ไว้คอยให้บริการแก่ผู้ที่สนใจอีกด้วย ห่างออกไปประมาณ 65 กิโลเมตร คือ เมืองพาโร ซึ่งนักท่องเที่ยวที่ไปทัวร์ภูฏานจะไปเยือนทุกคน เนื่องจากซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวของประเทศภูฏาน

นักสะสมแสตมป์ทุกคนย่อมอยากจะไปทัวร์ภูฎานให้ได้ซักครั้ง เนื่องจากเป็นประเทศที่มีแสตมป์สวยงามแปลกตา แตกต่างจากที่อื่นๆ เช่น แบบสามมิติ แบบลายนูน มีทั้งสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ทรงกลม ให้เลือกซื้อกันไม่ถูกเลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมี แสตมป์รูปวาดของวอลท์ดีสนีย์ก็มี มิคกี้เมาส์ โดนัลด์ดักซ์ หรือจะเป็นแค่แสตมป์ภาพพื้นเมืองของภูฐานก็มีความสวยงามจนยากที่จะวางลง เรียกว่าถ้าใครชอบสะสมแสตมป์มาที่ภูฐาน แล้วไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน หากต้องการไปเลือกซื้อ ขอแนะนำให้ไปที่ไปรษณีย์จะดีที่สุด เพราะมีแบบให้เลือกมากมายหลายอัลบั้ม  แถมยังเลือกได้ตามสบาย  ส่วนราคาก็ตามที่ระบุในแสตมป์เลย

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบศิลปะ ที่ภูฐานก็มีภาพเขียน ซึ่งเป็นศิลปะพื้นเมืองเช่นกัน โดยจะเป็นภาพวาดสีบนพื้นผ้าฝ้าย ที่มีความเกี่ยวข้องกับศาสนา เรียกว่า “ทังก้า” ถือเป็นศิลปะชั้นสูงของชาวภูฐาน ไม่ว่าจะเป็นขั้นตอนในการวาด อุปกรณ์ แม้กระทั่งน้ำที่ใช้ผสมกับสีธรรมชาติยังต้องใช้เป็นน้ำแร่ ส่วนราคามีตั้งแต่  20-200 เหรียญต่อหนึ่งภาพ นอกจากนี้ยังมีงานศิลปะที่ออกมาในรูปของหน้ากากไม้ ซึ่งชาวภูฐานให้ความสำคัญกับหน้ากากมาก เพราะเป็นสิ่งที่ใช้ในการประกอบระบำทางศาสนา  โดยมีทั้งวัสดุที่เป็นไม้ และกระดาษ หากได้ไปทัวร์ภูฏาน ลองเลือกซื้องานศิลปะเหล่านี้สักชิ้นกลับไปเป็นที่ระลึก ก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อยเลยทีเดียว

สิ่งต่างๆ ที่ควรจะรู้ก่อนไปทัวร์ภูฏานได้แก่ ทาคิน สัตว์ประจำชาติ ของประเทศภูฏาน ถือเป็นสัตว์ที่หายากมาก เนื่องจากอาศัยที่ประเทศนี้เพียงแห่งเดียวเท่านั้น และตอนนี้ก็อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อีกด้วย ทาคินมีลักษณะคล้ายวัวผสมแพะตัวใหญ่ มีเขา ขนตามตัวมีสีดำ มักจะอาศัยอยู่กันเป็นฝูงในป่าโปร่ง บนความสูงกว่า 4,000 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ชอบกินไม้ไผ่เป็นอาหาร อาหารประจำชาติ คือ Ema datshi ประกอบด้วยพริกสด ซอสเนยต้มกับหัวไชเท้า มันหมูและหนังหมู อาหารพื้นบ้านเป็นอาหารเรียบง่าย อาหารหลักเป็นทั้งข้าว บะหมี่ ข้าวโพดเครื่องดื่มมักเป็นชาใส่นมหรือน้ำตาล ในฤดูหนาวนิยมดื่มเหล้าหมักที่ผสมข้าวและไข่ แต่ไม่นิยมสูบบุหรี่ สภาพภูมิอากาศ แต่ละพื้นที่ของภูฏานไม่แตกต่างกันนัก เนื่องจากเป็นประเทศขนาดเล็ก โดยมากเป็นภูมิอากาศแบบกึ่งร้อนมีฝนชุก ยกเว้นตอนเหนือซึ่งเป็นภูเขาสูง ทำให้มีอากาศแบบเทือกเขา อุณหภูมิในช่วงเวลากลางวันประมาณ 15 – 25 องศาเซลเซียส กลางคืนประมาณ 5 – 10 องศาเซลเซียส ภาษประจำชาติ คือภาษา ซองคา เขียนด้วย อักษรทิเบต นอกจากนี้ยังมีการใช้ภาษาถิ่นที่ต่างไปในแต่ละพื้นที่อีกด้วย เครื่องแต่งกายประจำชาติ ผู้ชายเรียกว่า โฆ ส่วนของผู้หญิงเรียกว่า ฆีระ ซึ่งภูฏานยังคงรักษารูปแบบทางวัฒนธรรมของตัวเองไว้ได้อย่างดี โดยรัฐบาลรณรงค์ได้มีการให้ชาวภูฏานใส่ชุดประจำชาติของตนอย่างต่อเนื่อง ศาสนาประจำชาติ คือ ศาสนาพุทธสายวัชรยาน สกุลเงินใช้เป็น นูงล์ตรัม (Ngultrum) อัตราแลกเปลี่ยนจะมีค่าเท่ากับเงินรูปีของประเทศอินเดีย โดย 1 บาท เท่ากับ 1.9 นูงล์ตรัม (ข้อมูล เดือนมีนาคม พศ. 2557)

Post a Reply

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>